dajać

Old Polish

Etymology

Inherited from Proto-Slavic *dajati.

Pronunciation

• IPA^(key): (10^th–15^th CE) /dajat͡ɕʲ/
• IPA^(key): (15^th CE) /dajat͡ɕʲ/

Verb

dajać pf

1. alternative form of dać

Polish

Pronunciation

• (Lesser Poland):
  • (Kielce) IPA^(key): [ˈda.jat͡ɕ]
  • (Lasovia) IPA^(key): [ˈda.jat͡ɕ]
  • (Western Lublin) IPA^(key): [ˈda.jat͡ɕ]
  • (Eastern Lublin) IPA^(key): [ˈda.jat͡ɕ]
  • (Przemyśl) IPA^(key): [ˈda.jat͡ɕ]

Etymology 1

From doić +‎ -ać.

Verb

dajać impf (indeterminate, frequentative, imperfective determinate doić)

1. (transitive, Przemyśl) frequentative of doić

   Bede ci krówki dajała. ― I'll be milking the cows for you.

Etymology 2

See dawać.

Verb

dajać impf

1. (ditransitive, Kielce, Lasovia, Western Lublin, Eastern Lublin, Lublin Voivodeship) alternative form of dawać

Further reading

• Aleksander Saloni (1908), “dajać”, in “Lud rzeszowski”, in Materyały Antropologiczno-Archeologiczne i Etnograficzne‎^[1] (in Polish), volume 10, Kraków: Akademia Umiejętności, page 333
• Jan Łoś (1886), “dajać”, in “Gwara opoczyńska. Studium dialektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (1), volume 11, page 183
• Szymon Matusiak (1880), “dajać”, in “Gwara lasowska w okolicy Tarnobrzega, studyjum dyjalektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I) (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 172
• Hieronim Łopaciński (1892), “dajać”, in “Przyczynki do nowego słownika języka polskiego (słownik wyrazów ludowych z Lubelskiego i innych okolic Królestwa Polskiego)”, in Prace Filologiczne (in Polish), volume 4, Warsaw: skł. gł. w Księgarni E. Wende i Ska, page 190