demortuus

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Latin[edit]

Etymology[edit]

Perfect passive participle of dēmorior.

Participle[edit]

dēmortuus m ‎(feminine dēmortua, neuter dēmortuum); first/second declension

  1. departed

Inflection[edit]

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative dēmortuus dēmortua dēmortuum dēmortuī dēmortuae dēmortua
genitive dēmortuī dēmortuae dēmortuī dēmortuōrum dēmortuārum dēmortuōrum
dative dēmortuō dēmortuō dēmortuīs
accusative dēmortuum dēmortuam dēmortuum dēmortuōs dēmortuās dēmortua
ablative dēmortuō dēmortuā dēmortuō dēmortuīs
vocative dēmortue dēmortua dēmortuum dēmortuī dēmortuae dēmortua

References[edit]