dobroć

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Polish[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈdɔ.brɔt͡ɕ/
  • (file)

Noun[edit]

dobroć f

  1. goodness, kindness

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Further reading[edit]

  • dobroć in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • dobroć in Polish dictionaries at PWN