dobruchny
Jump to navigation
Jump to search
Polish
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]Adjective
[edit]dobruchny (not comparable, no derived adverb)
- (obsolete) diminutive of dobry
Declension
[edit]Declension of dobruchny (hard)
singular | plural | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
masculine animate | masculine inanimate | feminine | neuter | virile (= masculine personal) | non-virile | |
nominative | dobruchny | dobruchna | dobruchne | dobruchni | dobruchne | |
genitive | dobruchnego | dobruchnej | dobruchnego | dobruchnych | ||
dative | dobruchnemu | dobruchnej | dobruchnemu | dobruchnym | ||
accusative | dobruchnego | dobruchny | dobruchną | dobruchne | dobruchnych | dobruchne |
instrumental | dobruchnym | dobruchną | dobruchnym | dobruchnymi | ||
locative | dobruchnym | dobruchnej | dobruchnym | dobruchnych |
Derived terms
[edit]verbs
- dobruchać impf, rozdobruchać pf, udobruchać pf
Further reading
[edit]- Samuel Bogumił Linde (1807–1814) “dobruchny”, in Słownik języka polskiego
- Aleksander Zdanowicz (1861) “dobruchny”, in Słownik języka polskiego, Wilno 1861
- J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “dobruchny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 475