doskonały

Polish

Etymology

Etymology tree

Old Polish doskonać

Proto-Indo-European *-lós

Proto-Slavic *-lъ

Old Polish -ły

Polish -ły

Polish doskonały

From Old Polish doskonać + Polish -ły.

Pronunciation

• IPA^(key): /dɔ.skɔˈna.wɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -awɘ
• Syllabification: do‧sko‧na‧ły

Adjective

doskonały (comparative doskonalszy or bardziej doskonały, superlative najdoskonalszy or najbardziej doskonały, derived adverb doskonale)

1. perfect, excellent, flawless

   Synonyms: see Thesaurus:dobry

   Antonym: niedoskonały

Declension

Declension of doskonały (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	doskonały		doskonała	doskonałe	doskonali	doskonałe
genitive	doskonałego		doskonałej	doskonałego	doskonałych
dative	doskonałemu		doskonałej	doskonałemu	doskonałym
accusative	doskonałego	doskonały	doskonałą	doskonałe	doskonałych	doskonałe
instrumental	doskonałym		doskonałą	doskonałym	doskonałymi
locative	doskonałym		doskonałej	doskonałym	doskonałych

Derived terms

noun

• doskonałość

verb

• doskonalić

Descendants

• → Old Ruthenian: доскона́лый (doskonályj)
  • Belarusian: даскана́лы (daskanály)
  • Ukrainian: доскона́лий (doskonályj)
  • →⇒ Middle Russian: доскона́льный (doskonálʹnyj) (16-17ᵗʰ cent.)
    • Russian: доскона́льный (doskonálʹnyj) (18ᵗʰ cent.)
    • → Old Ruthenian: доскона́льный (doskonálʹnyj) (17ᵗʰ cent.)
      • Ukrainian: доскона́льний (doskonálʹnyj)

Further reading

• “doskonały”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “doskonały”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)