ekler

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology 1[edit]

Borrowed from French éclair.

Noun[edit]

ekler (definite accusative ekleri, plural eklerler)

  1. éclair
Declension[edit]
Inflection
Nominative ekler
Definite accusative ekleri
Singular Plural
Nominative ekler eklerler
Definite accusative ekleri eklerleri
Dative eklere eklerlere
Locative eklerde eklerlerde
Ablative eklerden eklerlerden
Genitive eklerin eklerlerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular eklerim eklerlerim
2nd singular eklerin eklerlerin
3rd singular ekleri eklerleri
1st plural eklerimiz eklerlerimiz
2nd plural ekleriniz eklerleriniz
3rd plural eklerleri eklerleri

Etymology 2[edit]

Noun[edit]

ekler

  1. plural of ek

Etymology 3[edit]

Verb[edit]

ekler

  1. third-person singular present simple indicative positive degree of eklemek