errege

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Basque[edit]

Etymology[edit]

From Latin rēgem (king).[1]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ereɡe/, [e̞.re̞.ɣ̞e̞]
  • (file)

Noun[edit]

errege anim

  1. king
  2. (card games) king
  3. (chess) king

Declension[edit]

Declension of errege (animate, ending in vowel)
indefinite singular plural
absolutive errege erregea erregeak
ergative erregek erregeak erregeek
dative erregeri erregeari erregeei
genitive erregeren erregearen erregeen
comitative erregerekin erregearekin erregeekin
causative erregerengatik erregearengatik erregeengatik
benefactive erregerentzat erregearentzat erregeentzat
instrumental erregez erregeaz erregeez
inessive erregerengan erregearengan erregeengan
locative
allative erregerengana erregearengana erregeengana
terminative erregerenganaino erregearenganaino erregeenganaino
directive erregerenganantz erregearenganantz erregeenganantz
destinative erregerenganako erregearenganako erregeenganako
ablative erregerengandik erregearengandik erregeengandik
partitive erregerik
prolative erregetzat

Derived terms[edit]

Descendants[edit]

  • Mi'kmaq: elege

References[edit]

  1. ^ errege” in Etymological Dictionary of Basque by R. L. Trask, sussex.ac.uk

Further reading[edit]

  • "errege" in Euskaltzaindiaren Hiztegia [Dictionary of the Basque Academy], euskaltzaindia.eus
  • errege” in Orotariko Euskal Hiztegia [General Basque Dictionary], euskaltzaindia.eus

German[edit]

Pronunciation[edit]

Verb[edit]

errege

  1. inflection of erregen:
    1. first-person singular present
    2. first/third-person singular subjunctive I
    3. singular imperative