fizyka

See also: fizyką

Polish

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *bʰuH-

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *bʰuHyéti

Ancient Greek φῠ́ω (phŭ́ō)

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Hellenic *-tis

Ancient Greek -τις (-tis)

Ancient Greek -σῐς (-sĭs)

Ancient Greek φύσις (phúsis)

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Hellenic *-kos

Ancient Greek -κός (-kós)

Ancient Greek -ικός (-ikós)

Ancient Greek φῠσῐκή (phŭsĭkḗ)bor.

Latin physicalbor.

Polish fizyka

Learned borrowing from Latin physica.

Pronunciation

• IPA^(key): (prescriptive) /ˈfi.zɘ.ka/, (colloquial) /fiˈzɘ.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -izɘka, -ɘka
• Syllabification: fi‧zy‧ka

Noun

fizyka f

1. physics

   Madlen studiuje fizykę na Uniwersytecie Wiedeńskim. ― Madlen studies physics at the University of Vienna.

Declension

Declension of fizyka

	singular	plural
nominative	fizyka	fizyki
genitive	fizyki	fizyk
dative	fizyce	fizykom
accusative	fizykę	fizyki
instrumental	fizyką	fizykami
locative	fizyce	fizykach
vocative	fizyko	fizyki

Derived terms

adjectives

• biofizyczny
• fizyczny

nouns

• agrofizyka
• astrofizyka
• biofizyk
• biofizyka

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Pronunciation

• IPA^(key): /fiˈzɘ.ka/
• Rhymes: -ɘka
• Syllabification: fi‧zy‧ka

Noun

fizyka m pers

1. genitive/accusative singular of fizyk

Further reading

• “fizyka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “fizyka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)