güneş ışığı
Turkish
Etymology
From Turkish güneş (sun) + ışık (light).
Noun
güneş ışığı (definite accusative güneş ışığını, plural güneş ışıkları)
Declension
Declension of güneş ışığı
singular (tekil) | plural (çoğul) | |
---|---|---|
nominative (yalın) | güneş ışığı | güneş ışıkları |
definite accusative (belirtme) | güneş ışığını | güneş ışıklarını |
dative (yönelme) | güneş ışığına | güneş ışıklarına |
locative (bulunma) | güneş ışığında | güneş ışıklarında |
ablative (ayrılma) | güneş ışığından | güneş ışıklarından |
genitive (tamlayan) | güneş ışığının | güneş ışıklarının |