gerçek

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: Gerçek

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Ottoman Turkish كرچك(gerçek, true, actual, real), from Old Anatolian Turkish [script needed] (girçek, true), [script needed] (girtü, truth), from Proto-Turkic *gẹr-tü (true, truth).[1] Compare also Mongolian гэрээ (geree, agreement), гэрч (gerch, witness).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɟɛɾ.tʃec/
  • (file)
  • Hyphenation: ger‧çek

Adjective[edit]

gerçek

  1. true, real
  2. rightful, truthful

Declension[edit]

Synonyms[edit]

Derived terms[edit]

Adverb[edit]

gerçek

  1. for real

Synonyms[edit]

Noun[edit]

gerçek

  1. truth, the real, fact, reality

Declension[edit]

Inflection
Nominative gerçek
Definite accusative gerçeği
Singular Plural
Nominative gerçek gerçekler
Definite accusative gerçeği gerçekleri
Dative gerçeğe gerçeklere
Locative gerçekte gerçeklerde
Ablative gerçekten gerçeklerden
Genitive gerçeğin gerçeklerin
Possessive forms
Nominative
Singular Plural
1st singular gerçeğim gerçeklerim
2nd singular gerçeğin gerçeklerin
3rd singular gerçeği gerçekleri
1st plural gerçeğimiz gerçeklerimiz
2nd plural gerçeğiniz gerçekleriniz
3rd plural gerçekleri gerçekleri
Definite accusative
Singular Plural
1st singular gerçeğimi gerçeklerimi
2nd singular gerçeğini gerçeklerini
3rd singular gerçeğini gerçeklerini
1st plural gerçeğimizi gerçeklerimizi
2nd plural gerçeğinizi gerçeklerinizi
3rd plural gerçeklerini gerçeklerini
Dative
Singular Plural
1st singular gerçeğime gerçeklerime
2nd singular gerçeğine gerçeklerine
3rd singular gerçeğine gerçeklerine
1st plural gerçeğimize gerçeklerimize
2nd plural gerçeğinize gerçeklerinize
3rd plural gerçeklerine gerçeklerine
Locative
Singular Plural
1st singular gerçeğimde gerçeklerimde
2nd singular gerçeğinde gerçeklerinde
3rd singular gerçeğinde gerçeklerinde
1st plural gerçeğimizde gerçeklerimizde
2nd plural gerçeğinizde gerçeklerinizde
3rd plural gerçeklerinde gerçeklerinde
Ablative
Singular Plural
1st singular gerçeğimden gerçeklerimden
2nd singular gerçeğinden gerçeklerinden
3rd singular gerçeğinden gerçeklerinden
1st plural gerçeğimizden gerçeklerimizden
2nd plural gerçeğinizden gerçeklerinizden
3rd plural gerçeklerinden gerçeklerinden
Genitive
Singular Plural
1st singular gerçeğimin gerçeklerimin
2nd singular gerçeğinin gerçeklerinin
3rd singular gerçeğinin gerçeklerinin
1st plural gerçeğimizin gerçeklerimizin
2nd plural gerçeğinizin gerçeklerinizin
3rd plural gerçeklerinin gerçeklerinin
Predicative forms
Singular Plural
1st singular gerçeğim gerçeklerim
2nd singular gerçeksin gerçeklersin
3rd singular gerçek
gerçektir
gerçekler
gerçeklerdir
1st plural gerçeğiz gerçekleriz
2nd plural gerçeksiniz gerçeklersiniz
3rd plural gerçekler gerçeklerdir

Derived terms[edit]

References[edit]

  1. ^ Starostin, Sergei; Dybo, Anna; Mudrak, Oleg (2003), “*gẹr-tü”, in Etymological dictionary of the Altaic languages (Handbuch der Orientalistik; VIII.8), Leiden, New York, Köln: E.J. Brill