glui

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Esperanto[edit]

Etymology[edit]

From gluo +‎ -i.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈɡlui/
  • Hyphenation: glu‧i
  • Rhymes: -ui

Verb[edit]

glui (present gluas, past gluis, future gluos, conditional gluus, volitive gluu)

  1. (transitive) to glue, stick, paste
    • Ferenc Szilagyi, “La dolĉa portreto” in La Granda Aventuro kaj aliaj noveloj,
      Mi do eltondis la portreton kaj volis ĝin glui sur la supron de la letero.
      So I cut out the picture and was intending to glue it onto the top of the letter.
    • Ivan H. Krestanoff (translator), “Vilao apud la maro” in Nuntempaj Rakontoj by G. P. Stamatov,
      ŝi levis lian kapon kaj pasie gluis siajn lipojn al la liaj.
      she lifted his head and passionately stuck her lips to his.
    Synonym: alglui

Conjugation[edit]

Derived terms[edit]