græta
Icelandic
Etymology
From Old Norse grœta, from Proto-Germanic *grōtijaną. Causative of gráta.
Pronunciation
Verb
græta (weak verb, third-person singular past indicative grætti, supine grætt)
- to make (someone) cry, drive to tears
Conjugation
græta — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að græta | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
grætt | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
grætandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég græti | við grætum | present (nútíð) |
ég græti | við grætum |
þú grætir | þið grætið | þú grætir | þið grætið | ||
hann, hún, það grætir | þeir, þær, þau græta | hann, hún, það græti | þeir, þær, þau græti | ||
past (þátíð) |
ég grætti | við grættum | past (þátíð) |
ég grætti | við grættum |
þú grættir | þið grættuð | þú grættir | þið grættuð | ||
hann, hún, það grætti | þeir, þær, þau grættu | hann, hún, það grætti | þeir, þær, þau grættu | ||
imperative (boðháttur) |
græt (þú) | grætið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
grættu | grætiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að grætast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
græst | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
grætandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég grætist | við grætumst | present (nútíð) |
ég grætist | við grætumst |
þú grætist | þið grætist | þú grætist | þið grætist | ||
hann, hún, það grætist | þeir, þær, þau grætast | hann, hún, það grætist | þeir, þær, þau grætist | ||
past (þátíð) |
ég grættist | við grættumst | past (þátíð) |
ég grættist | við grættumst |
þú grættist | þið grættust | þú grættist | þið grættust | ||
hann, hún, það grættist | þeir, þær, þau grættust | hann, hún, það grættist | þeir, þær, þau grættust | ||
imperative (boðháttur) |
græst (þú) | grætist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
græstu | grætisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
grættur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
grættur | grætt | grætt | grættir | grættar | grætt | |
accusative (þolfall) |
grættan | grætta | grætt | grætta | grættar | grætt | |
dative (þágufall) |
grættum | grættri | grættu | grættum | grættum | grættum | |
genitive (eignarfall) |
grætts | grættrar | grætts | grættra | grættra | grættra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
grætti | grætta | grætta | grættu | grættu | grættu | |
accusative (þolfall) |
grætta | grættu | grætta | grættu | grættu | grættu | |
dative (þágufall) |
grætta | grættu | grætta | grættu | grættu | grættu | |
genitive (eignarfall) |
grætta | grættu | grætta | grættu | grættu | grættu |