horyzont

Polish

horyzont

Etymology

Etymology tree

Ancient Greek ὁρίζων (horízōn)bor.

Latin horizōnlbor.

Polish horyzont

Learned borrowing from Latin horizōn.

Pronunciation

• IPA^(key): /xɔˈrɘ.zɔnt/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɘzɔnt
• Syllabification: ho‧ry‧zont

Noun

horyzont m inan

1. (geology) horizon (line that appears to separate the Earth from the sky)

   Synonyms: nieboskłon, widnokrąg, widnokres

2. horizon (knowledge range/limit)

Declension

Declension of horyzont

	singular	plural
nominative	horyzont	horyzonty
genitive	horyzontu	horyzontów
dative	horyzontowi	horyzontom
accusative	horyzont	horyzonty
instrumental	horyzontem	horyzontami
locative	horyzoncie	horyzontach
vocative	horyzoncie	horyzonty

Related terms

adjective

• horyzontalny

adverb

• horyzontalnie

noun

• horyzontalność

Further reading

• “horyzont”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “horyzont”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)