isyan

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Arabic عِصْيَان (ʿiṣyān).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /isˈjan/
  • Hyphenation: is‧yan

Noun[edit]

isyan (definite accusative isyanı, plural isyanlar)

  1. insurgency
    Synonym: ayaklanma
  2. objection
    Synonym: karşı gelme
  3. revolt
    Synonym: başkaldırma

Declension[edit]

Inflection
Nominative isyan
Definite accusative isyanı
Singular Plural
Nominative isyan isyanlar
Definite accusative isyanı isyanları
Dative isyana isyanlara
Locative isyanda isyanlarda
Ablative isyandan isyanlardan
Genitive isyanın isyanların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular isyanım isyanlarım
2nd singular isyanın isyanların
3rd singular isyanı isyanları
1st plural isyanımız isyanlarımız
2nd plural isyanınız isyanlarınız
3rd plural isyanları isyanları