Jump to content

kýl

From Wiktionary, the free dictionary
See also: kyl

Czech

[edit]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): [ˈkiːl]
  • Hyphenation: kýl

Etymology 1

[edit]

Borrowed from German Kiel, from Middle Low German kēl, kil, probably borrowed from Old Norse kjǫlr.

Noun

[edit]

kýl m inan

  1. keel
Declension
[edit]

Etymology 2

[edit]

See the etymology of the corresponding lemma form.

Noun

[edit]

kýl f

  1. genitive plural of kýla

Further reading

[edit]

Slovak

[edit]

Etymology

[edit]

Derived from German Kiel, from Middle Low German kēl, kil, probably borrowed from Old Norse kjǫlr.

Pronunciation

[edit]

Noun

[edit]

kýl m inan (relational adjective kýlový)

  1. keel

Declension

[edit]
Declension of kýl
(pattern dub)
singularplural
nominativekýlkýly
genitivekýlukýlov
dativekýlukýlom
accusativekýlkýly
locativekýlekýloch
instrumentalkýlomkýlmi

Further reading

[edit]
  • kýl”, in Slovníkový portál Jazykovedného ústavu Ľ. Štúra SAV [Dictionary portal of the Ľ. Štúr Institute of Linguistics, Slovak Academy of Science] (in Slovak), https://slovnik.juls.savba.sk, 2003–2026