kartka

See also: kartką

Polish

Etymology

Etymology tree

Ancient Greek χάρτης (khártēs)bor.

Latin chartader.

Old French cartebor.

Middle High German karte

German Kartebor.

Polish karta

Proto-Indo-European *-keh₂der.

Proto-Balto-Slavic *-kāˀ

Proto-Slavic *-ъka

Old Polish -ka

Polish -ka

Polish kartka

From karta + -ka.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈkart.ka/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -artka
• Syllabification: kart‧ka

Noun

kartka f (diminutive karteczka)

1. diminutive of karta
2. leaf (sheet of a book, magazine, etc.)
3. card

   kartka pocztowa ― postcard

   kartka świąteczna ― Christmas card

Declension

Declension of kartka

	singular	plural
nominative	kartka	kartki
genitive	kartki	kartek
dative	kartce	kartkom
accusative	kartkę	kartki
instrumental	kartką	kartkami
locative	kartce	kartkach
vocative	kartko	kartki

Derived terms

verb

• kartkować impf

Further reading

• “kartka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “kartka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)