klamka

See also: klamką and kľamka

Polish

klamka

Etymology

Etymology tree

Middle High German klam, klame, klamme

Proto-Indo-European *-keh₂der.

Proto-Balto-Slavic *-kāˀ

Proto-Slavic *-ъka

Old Polish -ka

Polish -ka

Polish klamka

From Middle High German klam, klame, klamme + Polish -ka.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈklam.ka/

• (Masovia):
  • (Łowicz) IPA^(key): [ˈklam.ka]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -amka
• Syllabification: klam‧ka

Noun

klamka f

1. (architecture) door handle
2. (firearms, slang) gun, firearm
3. (Łowicz, Różyce, weaving) part of a loom

Declension

Declension of klamka

	singular	plural
nominative	klamka	klamki
genitive	klamki	klamek
dative	klamce	klamkom
accusative	klamkę	klamki
instrumental	klamką	klamkami
locative	klamce	klamkach
vocative	klamko	klamki

Derived terms

nouns

• dom bez klamek

phrases

• klamka zapadła

Further reading

• “klamka”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “klamka”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Halina Świderska (1929), “klamka”, in Dialekt Księstwa Łowickiego (in Polish), Warsaw, →ISBN, page 105