konduktör

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search
See also: konduktor

Swedish[edit]

Etymology[edit]

From French conducteur, from Latin conducere (combine, drag together).

Noun[edit]

konduktör c (feminine: konduktörska (rarely used))

  1. conductor (public transportation person)

Synonyms[edit]

Declension[edit]

Declension of konduktör 
Singular Plural
Indefinite Definite Indefinite Definite
Nominative konduktör konduktören konduktörer konduktörerna
Genitive konduktörs konduktörens konduktörers konduktörernas

Vilamovian[edit]

konduktör

Noun[edit]

konduktör m (plural konduktörn)

  1. conductor (public transportation person)