korenje

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Slovene[edit]

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /kɔrɛ̀ːnjɛ/, /kɔréːnjɛ/

Noun[edit]

korénje or korẹ̑nje n

  1. carrot

Inflection[edit]

Neuter, soft
nom. sing. korênje
gen. sing. korênja
singular dual plural
nominative korênje korênji korênja
accusative korênje korênji korênja
genitive korênja korênj korênj
dative korênju korênjema korênjem
locative korênju korênjih korênjih
instrumental korênjem korênjema korênji
Neuter, soft
nom. sing. korénje
gen. sing. korénja
singular dual plural
nominative korénje korénji korénja
accusative korénje korénji korénja
genitive korénja korénj korénj
dative korénju korénjema korénjem
locative korénju korénjih korénjih
instrumental korénjem korénjema korénji

Synonyms[edit]