krefja
Icelandic
Etymology
From Old Norse krefja (“to demand”).
Pronunciation
Verb
krefja (weak verb, third-person singular past indicative krafði, supine krafið)
- (transitive, with accusative or ditransitive, with accusative and genitive) to demand
Conjugation
j=jPlease see Module:checkparams for help with this warning.
krefja — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að krefja | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
krafið | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
krefjandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég kref | við krefjum | present (nútíð) |
ég krefji | við krefjum |
þú krefur | þið krefjið | þú krefjir | þið krefjið | ||
hann, hún, það krefur | þeir, þær, þau krefja | hann, hún, það krefji | þeir, þær, þau krefji | ||
past (þátíð) |
ég krafði | við kröfðum | past (þátíð) |
ég krefði | við krefðum |
þú krafðir | þið kröfðuð | þú krefðir | þið krefðuð | ||
hann, hún, það krafði | þeir, þær, þau kröfðu | hann, hún, það krefði | þeir, þær, þau krefðu | ||
imperative (boðháttur) |
kref (þú) | krefjið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
krefðu | krefjiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að krefjast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
krafist | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
krefjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég krefst | við krefjumst | present (nútíð) |
ég krefjist | við krefjumst |
þú krefst | þið krefjist | þú krefjist | þið krefjist | ||
hann, hún, það krefst | þeir, þær, þau krefjast | hann, hún, það krefjist | þeir, þær, þau krefjist | ||
past (þátíð) |
ég krafðist | við kröfðumst | past (þátíð) |
ég krefðist | við krefðumst |
þú krafðist | þið kröfðust | þú krefðist | þið krefðust | ||
hann, hún, það krafðist | þeir, þær, þau kröfðust | hann, hún, það krefðist | þeir, þær, þau krefðust | ||
imperative (boðháttur) |
krefst (þú) | krefist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
krefstu | krefisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
krafinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
krafinn | krafin | krafið | krafðir | krafðar | krafin | |
accusative (þolfall) |
krafinn | krafða | krafið | krafða | krafðar | krafin | |
dative (þágufall) |
kröfðum | krafinni | kröfðu | kröfðum | kröfðum | kröfðum | |
genitive (eignarfall) |
krafins | krafinnar | krafins | krafinna | krafinna | krafinna | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
krafði | krafða | krafða | kröfðu | kröfðu | kröfðu | |
accusative (þolfall) |
krafða | kröfðu | krafða | kröfðu | kröfðu | kröfðu | |
dative (þágufall) |
krafða | kröfðu | krafða | kröfðu | kröfðu | kröfðu | |
genitive (eignarfall) |
krafða | kröfðu | krafða | kröfðu | kröfðu | kröfðu |