kuluminen

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Finnish[edit]

Verb[edit]

kuluminen

  1. Fourth infinitive of kulua.

Noun[edit]

kuluminen

  1. wear and tear (damage or depreciation resulting from ordinary use)

Declension[edit]

Inflection of kuluminen (Kotus type 38/nainen, no gradation)
nominative kuluminen kulumiset
genitive kulumisen kulumisten
kulumisien
partitive kulumista kulumisia
illative kulumiseen kulumisiin
singular plural
nominative kuluminen kulumiset
accusative nom.? kuluminen kulumiset
gen. kulumisen
genitive kulumisen kulumisten
kulumisien
partitive kulumista kulumisia
inessive kulumisessa kulumisissa
elative kulumisesta kulumisista
illative kulumiseen kulumisiin
adessive kulumisella kulumisilla
ablative kulumiselta kulumisilta
allative kulumiselleˣ kulumisilleˣ
essive kulumisena kulumisina
translative kulumiseksi kulumisiksi
instructive kulumisin
abessive kulumisetta kulumisitta
comitative kulumisineen