From Wiktionary, the free dictionary
From the noun Läich (“spawn”).
läichen (third-person singular present läicht, past participle geläicht, auxiliary verb hunn)
- (intransitive) to spawn
Regular
| infinitive
|
läichen
|
| participle
|
geläicht
|
| auxiliary
|
hunn
|
|
|
present
indicative
|
imperative
|
| 1st singular
|
läichen
|
—
|
| 2nd singular
|
läichs
|
läich
|
| 3rd singular
|
läicht
|
—
|
| 1st plural
|
läichen
|
—
|
| 2nd plural
|
läicht
|
läicht
|
| 3rd plural
|
läichen
|
—
|
