miedź

See also: miedz

Polish

Miedź

Chemical element
Cu
Previous: nikiel (Ni)
Next: cynk (Zn)

Etymology

Inherited from Old Polish miedź, from Proto-Slavic *mědь.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈmjɛt͡ɕ/

• (Middle Polish) IPA^(key): /ˈmjɛt͡ɕ/

• Audio 1:

  (file)

• Audio 2:

  (file)

• Audio 3:

  (file)

• Rhymes: -ɛt͡ɕ
• Syllabification: miedź
• Homophone: mieć

Noun

miedź f (related adjective miedziany)

1. copper (chemical element)

Declension

Declension of miedź

	singular
nominative	miedź
genitive	miedzi
dative	miedzi
accusative	miedź
instrumental	miedzią
locative	miedzi
vocative	miedzi

Further reading

• miedź in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
• miedź in Polish dictionaries at PWN
• Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “miedź”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
• “MIEDŹ”, in Elektroniczny Słownik Języka Polskiego XVII i XVIII Wieku [Electronic Dictionary of the Polish Language of the XVII and XVIII Century], 19.03.2008