migdał

See also: migdal

Polish

Etymology

Learned borrowing from Latin amygdalum. Doublet of mandorla.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈmiɡ.daw/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -iɡdaw
• Syllabification: mig‧dał

Noun

migdał m inan (diminutive migdałek)

1. almond (nut)
2. (anatomy) tonsil

   Synonym: migdałek

Declension

Declension of migdał

	singular	plural
nominative	migdał	migdały
genitive	migdała	migdałów
dative	migdałowi	migdałom
accusative	migdał/migdała	migdały
instrumental	migdałem	migdałami
locative	migdale	migdałach
vocative	migdale	migdały

Derived terms

adjective

• migdałowy

noun

• migdałowiec

Descendants

• → Esperanto: migdalo

Further reading

• “migdał”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “migdał”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)