Jump to content

musibet

From Wiktionary, the free dictionary

Turkish

[edit]

Etymology

[edit]

    Inherited from Ottoman Turkish مصیبت (musıbet), from Arabic مُصِيبَة (muṣība).

    Noun

    [edit]

    musibet (definite accusative musibeti, plural musibetler)

    1. calamity; evil

    Declension

    [edit]
    Declension of musibet
    singular plural
    nominative musibet musibetler
    definite accusative musibeti musibetleri
    dative musibete musibetlere
    locative musibette musibetlerde
    ablative musibetten musibetlerden
    genitive musibetin musibetlerin
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular musibetim musibetlerim
    2nd singular musibetin musibetlerin
    3rd singular musibeti musibetleri
    1st plural musibetimiz musibetlerimiz
    2nd plural musibetiniz musibetleriniz
    3rd plural musibetleri musibetleri
    definite accusative
    singular plural
    1st singular musibetimi musibetlerimi
    2nd singular musibetini musibetlerini
    3rd singular musibetini musibetlerini
    1st plural musibetimizi musibetlerimizi
    2nd plural musibetinizi musibetlerinizi
    3rd plural musibetlerini musibetlerini
    dative
    singular plural
    1st singular musibetime musibetlerime
    2nd singular musibetine musibetlerine
    3rd singular musibetine musibetlerine
    1st plural musibetimize musibetlerimize
    2nd plural musibetinize musibetlerinize
    3rd plural musibetlerine musibetlerine
    locative
    singular plural
    1st singular musibetimde musibetlerimde
    2nd singular musibetinde musibetlerinde
    3rd singular musibetinde musibetlerinde
    1st plural musibetimizde musibetlerimizde
    2nd plural musibetinizde musibetlerinizde
    3rd plural musibetlerinde musibetlerinde
    ablative
    singular plural
    1st singular musibetimden musibetlerimden
    2nd singular musibetinden musibetlerinden
    3rd singular musibetinden musibetlerinden
    1st plural musibetimizden musibetlerimizden
    2nd plural musibetinizden musibetlerinizden
    3rd plural musibetlerinden musibetlerinden
    genitive
    singular plural
    1st singular musibetimin musibetlerimin
    2nd singular musibetinin musibetlerinin
    3rd singular musibetinin musibetlerinin
    1st plural musibetimizin musibetlerimizin
    2nd plural musibetinizin musibetlerinizin
    3rd plural musibetlerinin musibetlerinin
    Predicative forms
    singular plural
    1st singular musibetim musibetlerim
    2nd singular musibetsin musibetlersin
    3rd singular musibet
    musibettir
    musibetler
    musibetlerdir
    1st plural musibetiz musibetleriz
    2nd plural musibetsiniz musibetlersiniz
    3rd plural musibetler musibetlerdir

    References

    [edit]
    • Nişanyan, Sevan (2002–), “musibet”, in Nişanyan Sözlük
    • Redhouse, James W. (1890), “مصیبت”, in A Turkish and English Lexicon‎[1], Constantinople: A. H. Boyajian, page 1882
    • Avery, Robert et al., editors (2013), The Redhouse Dictionary Turkish/Ottoman English, 21st edition, Istanbul: Sev Yayıncılık, →ISBN