notaari

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

Internationalism (see English notary), ultimately from Latin notārius.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈnotɑːri/, [ˈno̞t̪ɑːri]
  • Rhymes: -otɑːri
  • Syllabification(key): no‧taa‧ri

Noun[edit]

notaari

  1. notary

Declension[edit]

Inflection of notaari (Kotus type 6/paperi, no gradation)
nominative notaari notaarit
genitive notaarin notaarien
notaareiden
notaareitten
partitive notaaria notaareita
notaareja
illative notaariin notaareihin
singular plural
nominative notaari notaarit
accusative nom. notaari notaarit
gen. notaarin
genitive notaarin notaarien
notaareiden
notaareitten
partitive notaaria notaareita
notaareja
inessive notaarissa notaareissa
elative notaarista notaareista
illative notaariin notaareihin
adessive notaarilla notaareilla
ablative notaarilta notaareilta
allative notaarille notaareille
essive notaarina notaareina
translative notaariksi notaareiksi
instructive notaarein
abessive notaaritta notaareitta
comitative notaareineen
Possessive forms of notaari (type paperi)
possessor singular plural
1st person notaarini notaarimme
2nd person notaarisi notaarinne
3rd person notaarinsa

Anagrams[edit]