obüs
See also: obus
Turkish
[edit]Etymology
[edit]From Ottoman Turkish اوبوس (obüs), from French obus.
Pronunciation
[edit]Noun
[edit]obüs (definite accusative obüsü, plural obüsler)
Declension
[edit]| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | obüs | obüsler |
| definite accusative | obüsü | obüsleri |
| dative | obüse | obüslere |
| locative | obüste | obüslerde |
| ablative | obüsten | obüslerden |
| genitive | obüsün | obüslerin |
Descendants
[edit]- → English: Abus gun