objaw

Polish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈɔ.bjaf/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔbjaf
• Syllabification: o‧bjaw

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₃ebʰi

Proto-Balto-Slavic *ab

Proto-Slavic *o(b)

Proto-Slavic *o(b)-

Old Polish ob-

Polish ob-

Proto-Indo-European *h₂ew-

Proto-Slavic *aviti

Polish jawić

Polish objawić

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *-eh₂yéti

Proto-Balto-Slavic *-ā́ˀtei

Proto-Slavic *-ati

Old Polish -ać

Polish -ać

Polish objawiaćdeverb.

Polish objaw

Deverbal from objawiać.

Noun

objaw m inan

1. (medicine) symptom (something that indicates a disease or disorder)

   Synonyms: symptom, zwiastun

Declension

Declension of objaw

	singular	plural
nominative	objaw	objawy
genitive	objawu	objawów
dative	objawowi	objawom
accusative	objaw	objawy
instrumental	objawem	objawami
locative	objawie	objawach
vocative	objawie	objawy

Derived terms

adjective

• bezobjawowy

adverb

• bezobjawowo

noun

• bezobjawowość

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

objaw

1. second-person singular imperative of objawić

Further reading

• “objaw”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “objaw”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)