obrażenie

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₃ebʰi

Proto-Balto-Slavic *ab

Proto-Slavic *o(b)

Proto-Slavic *ob-

Proto-Indo-European *wreh₁ǵ-der.

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *raziti

Proto-Slavic *obraziti

Polish obrazić

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish obrażenie

From obrazić + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɔ.braˈʐɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: o‧bra‧że‧nie

Noun

obrażenie n

1. (uncountable) verbal noun of obrazić
2. (countable, pathology, chiefly in the plural) injury

   Kierowca odniósł w wypadku poważne obrażenia. ― The driver suffered serious injury in the accident.

Declension

Declension of obrażenie

	singular	plural
nominative	obrażenie	obrażenia
genitive	obrażenia	obrażeń
dative	obrażeniu	obrażeniom
accusative	obrażenie	obrażenia
instrumental	obrażeniem	obrażeniami
locative	obrażeniu	obrażeniach
vocative	obrażenie	obrażenia

Further reading

• “obrażenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “obrażenie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)