ochotnik

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: ochotník

Polish[edit]

Etymology[edit]

From ochota +‎ -nik.

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

ochotnik m pers (feminine ochotniczka)

  1. volunteer

Declension[edit]

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • ochotnik in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN