okropieństwo

Polish

Etymology

Etymology tree

Old Polish hokropny, okropny

Polish okropny

Proto-Indo-European *-tusder.

Proto-Slavic *-ьstvo

Old Polish -stwo

Polish -stwo

Polish okropieństwo

From okropny + -stwo.

Pronunciation

• IPA^(key): /ɔ.krɔˈpjɛɲ.stfɔ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲstfɔ
• Syllabification: o‧kro‧pień‧stwo

Noun

okropieństwo n

1. (colloquial) atrocity (object considered to be extremely unattractive or undesirable)

   Synonym: okropność

Declension

Declension of okropieństwo

	singular	plural
nominative	okropieństwo	okropieństwa
genitive	okropieństwa	okropieństw
dative	okropieństwu	okropieństwom
accusative	okropieństwo	okropieństwa
instrumental	okropieństwem	okropieństwami
locative	okropieństwie	okropieństwach
vocative	okropieństwo	okropieństwa

Related terms

adverb

• okropnie

noun

• okropność

Further reading

• “okropieństwo”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “okropieństwo”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)