okupant

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Czech[edit]

Pronunciation[edit]

Noun[edit]

okupant m

  1. occupier

Related terms[edit]

Further reading[edit]

  • okupant in Příruční slovník jazyka českého, 1935–1957
  • okupant in Slovník spisovného jazyka českého, 1960–1971, 1989

Polish[edit]

Etymology[edit]

Borrowed from French occupant.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ɔˈku.pant/
  • (file)
  • Rhymes: -upant
  • Syllabification: o‧ku‧pant

Noun[edit]

okupant m pers (feminine okupantka)

  1. occupier

Declension[edit]

Derived terms[edit]

adjective

Related terms[edit]

verb
noun
adjective

Further reading[edit]

  • okupant in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
  • okupant in Polish dictionaries at PWN