pituitosus
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [piː.tu.iːˈtoː.sʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [pi.tu.iˈtɔː.s̬us]
Adjective
[edit]pītuītōsus (feminine pītuītōsa, neuter pītuītōsum); first/second-declension adjective
Declension
[edit]First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | pītuītōsus | pītuītōsa | pītuītōsum | pītuītōsī | pītuītōsae | pītuītōsa | |
| genitive | pītuītōsī | pītuītōsae | pītuītōsī | pītuītōsōrum | pītuītōsārum | pītuītōsōrum | |
| dative | pītuītōsō | pītuītōsae | pītuītōsō | pītuītōsīs | |||
| accusative | pītuītōsum | pītuītōsam | pītuītōsum | pītuītōsōs | pītuītōsās | pītuītōsa | |
| ablative | pītuītōsō | pītuītōsā | pītuītōsō | pītuītōsīs | |||
| vocative | pītuītōse | pītuītōsa | pītuītōsum | pītuītōsī | pītuītōsae | pītuītōsa | |
References
[edit]- “pituitosus”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “pituitosus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.