pokroczyć
Jump to navigation
Jump to search
Polish
[edit]Etymology
[edit]From po- + kroczyć. First attested in 1560.
Pronunciation
[edit]- (Middle Polish) IPA(key): /pɔˈkrɔ.t͡ʂɨt͡ɕ/
Verb
[edit]pokroczyć pf (imperfective pokraczać)
- (intransitive, Middle Polish) to step; to go
- 1560, M. Rej, Wizerunk[1], page 108v:
- Myſli ſobye nieborak/ y wſpomni ná Bogá/ Y wnet mu ſie zmieniła oná we łbye trwogá. Przypádnie mu dobra myſl/ wnet dáley pokrocży.
- [Myśli sobie nieborak/ i wspomni na Boga/ I wnet mu się zmieniła ona w łbie trwoga. Przypadnie mu dobra myśl/ wnet dalej pokroczy.]
- And the wretch/and notices God/And quickly the fright changed in his head/ A good thought occurs to him/ he then quickly steps farther.
Related terms
[edit]noun
References
[edit]- Maria Renata Mayenowa, Stanisław Rospond, Witold Taszycki, Stefan Hrabec, Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023) “pokroczyć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]