poslușnic
Romanian
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from Old Church Slavonic послоушьникъ (poslušĭnikŭ).
Noun
[edit]poslușnic m (plural poslușnici)
Declension
[edit]| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | poslușnic | poslușnicul | poslușnici | poslușnicii |
| genitive-dative | poslușnic | poslușnicului | poslușnici | poslușnicilor |
| vocative | poslușnicule | poslușnicilor | ||