prospecte
Appearance
See also: prospecté
Catalan
[edit]Etymology
[edit]Borrowed from Latin prospectus. First attested in 1839.[1]
Noun
[edit]prospecte m (plural prospectes)
References
[edit]- ^ “prospecte”, in Gran Diccionari de la Llengua Catalana, Grup Enciclopèdia Catalana, 2026
Further reading
[edit]- “prospecte”, in Diccionari de la llengua catalana [Dictionary of the Catalan Language] (in Catalan), second edition, Institute of Catalan Studies [Catalan: Institut d'Estudis Catalans], April 2007
- “prospecte” in Diccionari normatiu valencià, Acadèmia Valenciana de la Llengua.
- Alcover, Antoni Maria; Moll, Francesc de Borja (1963), “prospecte”, in Diccionari català-valencià-balear (in Catalan)
French
[edit]Verb
[edit]prospecte
- inflection of prospecter:
Latin
[edit]Participle
[edit]prōspecte
References
[edit]- “prospecte”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “prospecte”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.
Portuguese
[edit]Verb
[edit]prospecte
- inflection of prospectar:
Spanish
[edit]Verb
[edit]prospecte
- inflection of prospectar:
Categories:
- Catalan terms borrowed from Latin
- Catalan terms derived from Latin
- Catalan lemmas
- Catalan nouns
- Catalan countable nouns
- Catalan masculine nouns
- French non-lemma forms
- French verb forms
- Latin non-lemma forms
- Latin participle forms
- Portuguese non-lemma forms
- Portuguese verb forms
- Spanish non-lemma forms
- Spanish verb forms