przekroczenie

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *per-

Proto-Balto-Slavic *per

Proto-Slavic *per-

Proto-Indo-European *per-der.?

Proto-Indo-European *per-der.?

Proto-Indo-European *pér

Proto-Indo-European *-o

Proto-Indo-European *pró

Proto-Indo-European *pro-

Proto-Slavic *pro-

Old Polish prze-

Polish prze-

Proto-Indo-European *(s)ker-der.?

Proto-Balto-Slavic *kar-

Proto-Indo-European *-kos

Proto-Slavic *-kъ

?

Proto-Slavic *korkъ

Proto-Indo-European *-yeti

Proto-Indo-European *-éyeti

Proto-Balto-Slavic *-éitei

Proto-Slavic *-iti

Proto-Slavic *korčiti

Polish kroczyć

Polish przekroczyć

Proto-Indo-European *-nisder.

Proto-Balto-Slavic *-nisder.

Proto-Slavic *-nь

Proto-Indo-European *-is

Proto-Balto-Slavic *-is

Proto-Slavic *-ь

Proto-Indo-European *-yós

Proto-Balto-Slavic *-jas

Proto-Slavic *-jь

Proto-Slavic *-ьje

Proto-Slavic *-nьje

Old Polish -enie

Polish -enie

Polish przekroczenie

From przekroczyć + -enie.

Pronunciation

• IPA^(key): /pʂɛ.krɔˈt͡ʂɛ.ɲɛ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛɲɛ
• Syllabification: prze‧kro‧cze‧nie

Noun

przekroczenie n

1. (countable) breach

Declension

Declension of przekroczenie

	singular	plural
nominative	przekroczenie	przekroczenia
genitive	przekroczenia	przekroczeń
dative	przekroczeniu	przekroczeniom
accusative	przekroczenie	przekroczenia
instrumental	przekroczeniem	przekroczeniami
locative	przekroczeniu	przekroczeniach
vocative	przekroczenie	przekroczenia

Noun

przekroczenie n

1. (uncountable) verbal noun of przekroczyć

Declension

Declension of przekroczenie

	singular
nominative	przekroczenie
genitive	przekroczenia
dative	przekroczeniu
accusative	przekroczenie
instrumental	przekroczeniem
locative	przekroczeniu
vocative	przekroczenie

Further reading

• “przekroczenie”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “przekroczenie”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)