psychiczny

Polish

Etymology

Etymology tree

Ancient Greek ψῡχή (psūkhḗ)

Proto-Indo-European *-kos

Ancient Greek -κός (-kós)

Ancient Greek -ῐκός (-ĭkós)

Ancient Greek ψυχικός (psukhikós)lbor.

Polish psychika

▲

Ancient Greek -ῐκός (-ĭkós)

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Old Polish -ny

Polish -ny

Polish -iczny

Polish psychiczny

From psychika + -iczny.

Pronunciation

• IPA^(key): /psɘˈxit͡ʂ.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -it͡ʂnɘ
• Syllabification: psy‧chicz‧ny

Adjective

psychiczny (not comparable, derived adverb psychicznie)

1. mental, psychical, psychological (relating to the mind)
2. mentally ill

Declension

Declension of psychiczny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	psychiczny		psychiczna	psychiczne	psychiczni	psychiczne
genitive	psychicznego		psychicznej	psychicznego	psychicznych
dative	psychicznemu		psychicznej	psychicznemu	psychicznym
accusative	psychicznego	psychiczny	psychiczną	psychiczne	psychicznych	psychiczne
instrumental	psychicznym		psychiczną	psychicznym	psychicznymi
locative	psychicznym		psychicznej	psychicznym	psychicznych

Derived terms

adjective

• biopsychiczny

Noun

psychiczny m pers (female equivalent psychiczna)

1. mentally ill person

Declension

Declension of psychiczny

	singular	plural
nominative	psychiczny	psychiczni
genitive	psychicznego	psychicznych
dative	psychicznemu	psychicznym
accusative	psychicznego	psychicznych
instrumental	psychicznym	psychicznymi
locative	psychicznym	psychicznych
vocative	psychiczny	psychiczni

Further reading

• “psychiczny”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “psychiczny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)