punctillum
Appearance
Latin
[edit]Etymology
[edit]From punctum (“point”) + -illus (diminutive suffix).
Pronunciation
[edit]- (Classical Latin) IPA(key): [puːŋkˈtɪl.lũː]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [puŋkˈtil.lum]
Noun
[edit]pūnctillum n (genitive pūnctillī); second declension
Declension
[edit]Second-declension noun (neuter).
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | pūnctillum | pūnctilla |
| genitive | pūnctillī | pūnctillōrum |
| dative | pūnctillō | pūnctillīs |
| accusative | pūnctillum | pūnctilla |
| ablative | pūnctillō | pūnctillīs |
| vocative | pūnctillum | pūnctilla |
References
[edit]- “punctillum”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- “punctillum”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.