reykja
Icelandic
Pronunciation
Etymology 1
From Old Norse reykja, from Proto-Germanic *raukijaną.
Verb
reykja (weak verb, third-person singular past indicative reykti, supine reykt)
- to smoke
Conjugation
reykja — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að reykja | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
reykt | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reykjandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég reyki | við reykjum | present (nútíð) |
ég reyki | við reykjum |
þú reykir | þið reykið | þú reykir | þið reykið | ||
hann, hún, það reykir | þeir, þær, þau reykja | hann, hún, það reyki | þeir, þær, þau reyki | ||
past (þátíð) |
ég reykti | við reyktum | past (þátíð) |
ég reykti | við reyktum |
þú reyktir | þið reyktuð | þú reyktir | þið reyktuð | ||
hann, hún, það reykti | þeir, þær, þau reyktu | hann, hún, það reykti | þeir, þær, þau reyktu | ||
imperative (boðháttur) |
reyk (þú) | reykið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
reyktu | reykiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að reykjast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
reykst | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reykjandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég reykist | við reykjumst | present (nútíð) |
ég reykist | við reykjumst |
þú reykist | þið reykist | þú reykist | þið reykist | ||
hann, hún, það reykist | þeir, þær, þau reykjast | hann, hún, það reykist | þeir, þær, þau reykist | ||
past (þátíð) |
ég reyktist | við reyktumst | past (þátíð) |
ég reyktist | við reyktumst |
þú reyktist | þið reyktust | þú reyktist | þið reyktust | ||
hann, hún, það reyktist | þeir, þær, þau reyktust | hann, hún, það reyktist | þeir, þær, þau reyktust | ||
imperative (boðháttur) |
reykst (þú) | reykist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
reykstu | reykisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
reyktur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
reyktur | reykt | reykt | reyktir | reyktar | reykt | |
accusative (þolfall) |
reyktan | reykta | reykt | reykta | reyktar | reykt | |
dative (þágufall) |
reyktum | reyktri | reyktu | reyktum | reyktum | reyktum | |
genitive (eignarfall) |
reykts | reyktrar | reykts | reyktra | reyktra | reyktra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
reykti | reykta | reykta | reyktu | reyktu | reyktu | |
accusative (þolfall) |
reykta | reyktu | reykta | reyktu | reyktu | reyktu | |
dative (þágufall) |
reykta | reyktu | reykta | reyktu | reyktu | reyktu | |
genitive (eignarfall) |
reykta | reyktu | reykta | reyktu | reyktu | reyktu |
Related terms
Etymology 2
Noun
References
- Ásgeir Blöndal Magnússon — Íslensk orðsifjabók, (1989). Reykjavík, Orðabók Háskólans. (Available on Málið.is under the “Eldra mál” tab.)