Jump to content

rječnik

From Wiktionary, the free dictionary

Serbo-Croatian

[edit]

Alternative forms

[edit]

Etymology

[edit]

Irregularly formed as riječ +‎ -nik (regularly it should have been *riječnik). First attested in the 18th century.[1]

Pronunciation

[edit]
  • IPA(key): /rjêːt͡ʃniːk/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: rječ‧nik

Noun

[edit]

rjȇčnīk m inan (Cyrillic spelling рје̑чнӣк)

  1. (Ijekavian) dictionary

Declension

[edit]
Declension of rječnik
singular plural
nominative rjȇčnīk rjȇčnīci
genitive rječnika rječnika
dative rječniku rječnicima
accusative rječnik rječnike
vocative rjȇčnīče rječnici
locative rječniku rječnicima
instrumental rječnikom rječnicima

References

[edit]
  1. ^ Matasović, Ranko, Dubravka Ivšić Majić, Tijmen Pronk (2016–2021), “rječnik”, in Matasović, Ranko, editor, Etimološki rječnik hrvatskoga jezika [Etymological dictionary of the Croatian language] (in Serbo-Croatian), volume , Zagreb: Institut za hrvatski jezik i jezikoslovlje, page 303

Further reading

[edit]
  • rječnik”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2025