rodzic

See also: rodzić and rôdzic

Polish

Alternative forms

• rôdzic (“compatriot”) (Łowicz, Kalenice, Płaskocin, Bednary, Kompina)

Etymology

Inherited from Old Polish rodzic, from Proto-Slavic *rodiťь; see rodzić for more on the origin.

Pronunciation

 

• IPA^(key): /ˈrɔ.d͡ʑit͡s/

• (Lesser Poland):
  • (Lasovia) IPA^(key): [ˈrɔ.d͡ʑit͡s]

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɔd͡ʑit͡s
• Syllabification: ro‧dzic

Noun

rodzic m pers (female equivalent (dialectal) rodziczka)

1. (colloquial) parent
2. (archaic or dialectal, Lasovia) father
3. (in the plural) parents (one's father and mother)

   Synonyms: rodziciele, staruszkowie, starzy

Declension

Declension of rodzic

	singular	plural
nominative	rodzic	rodzice
genitive	rodzica	rodziców
dative	rodzicowi	rodzicom
accusative	rodzica	rodziców
instrumental	rodzicem	rodzicami
locative	rodzicu	rodzicach
vocative	rodzicu	rodzice

Related terms

nouns

• poród
• rodziciel
• rodzicielka
• rodzina
• ród

verbs

• rodzić
• urodzić

Further reading

• “rodzic”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “rodzic”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)
• Szymon Matusiak (1880), “rodźic”, in “Gwara lasowska w okolicy Tarnobrzega, studyjum dyjalektologiczne”, in Rozprawy i Sprawozdania z Posiedzeń Wydziału Filologicznego Akademii Umiejętności (I) (in Polish), volume 8, Krakow: Akademia Umiejętności, page 176