Jump to content

romanicus

From Wiktionary, the free dictionary

Latin

[edit]

Etymology

[edit]

    From rōmānus + -icus. Attested in Cato.[1]

    Pronunciation

    [edit]

    Adjective

    [edit]

    rōmānicus (feminine rōmānica, neuter rōmānicum, adverb rōmānicē); first/second-declension adjective

    1. Roman; made in Rome.
    2. (Medieval or New Latin) Romance

    Declension

    [edit]

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative rōmānicus rōmānica rōmānicum rōmānicī rōmānicae rōmānica
    genitive rōmānicī rōmānicae rōmānicī rōmānicōrum rōmānicārum rōmānicōrum
    dative rōmānicō rōmānicae rōmānicō rōmānicīs
    accusative rōmānicum rōmānicam rōmānicum rōmānicōs rōmānicās rōmānica
    ablative rōmānicō rōmānicā rōmānicō rōmānicīs
    vocative rōmānice rōmānica rōmānicum rōmānicī rōmānicae rōmānica

    Descendants

    [edit]
    • Catalan: romànic
    • English: Romanic
    • Italian: romanico
    • Portuguese: românico
    • Romanian: romanic
    • Spanish: románico

    References

    [edit]
    1. ^ Walther von Wartburg (1928–2002), “rōmānĭce”, in Französisches Etymologisches Wörterbuch (in German), volume 10: R, page 454