sointukulku

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Finnish[edit]

Etymology[edit]

sointu +‎ kulku

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /ˈsoi̯ntuˌkulku/, [ˈs̠o̞i̯n̪t̪uˌkulku]
  • Rhymes: -ulku
  • Syllabification: soin‧tu‧kul‧ku

Noun[edit]

sointukulku

  1. (music) chord progression

Declension[edit]

Inflection of sointukulku (Kotus type 1/valo, k- gradation)
nominative sointukulku sointukulut
genitive sointukulun sointukulkujen
partitive sointukulkua sointukulkuja
illative sointukulkuun sointukulkuihin
singular plural
nominative sointukulku sointukulut
accusative nom. sointukulku sointukulut
gen. sointukulun
genitive sointukulun sointukulkujen
partitive sointukulkua sointukulkuja
inessive sointukulussa sointukuluissa
elative sointukulusta sointukuluista
illative sointukulkuun sointukulkuihin
adessive sointukululla sointukuluilla
ablative sointukululta sointukuluilta
allative sointukululle sointukuluille
essive sointukulkuna sointukulkuina
translative sointukuluksi sointukuluiksi
instructive sointukuluin
abessive sointukulutta sointukuluitta
comitative sointukulkuineen
Possessive forms of sointukulku (type valo)
possessor singular plural
1st person sointukulkuni sointukulkumme
2nd person sointukulkusi sointukulkunne
3rd person sointukulkunsa