svoj

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search
See also: свој and свой

Serbo-Croatian[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *svojь, from Proto-Indo-European *swoyos.

Pronoun[edit]

svȏj (Cyrillic spelling сво̑ј)

  1. (possessive-reflexive) one's own
    imam svoje brige — I have my own worries
    pazite na svoju d(j)ecu — take care of your children
    uzmi svoj sendvič — take your sandwich

Declension[edit]

See also[edit]

my your his her its our your their reflexive
moj tvoj njegov njezin = njen njegov naš vaš njihov svoj

Slovak[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *svojь, from Proto-Indo-European *swoyos, from Proto-Indo-European *swé.

Pronunciation[edit]

Pronoun[edit]

svoj

  1. one's own

Declension[edit]

Further reading[edit]

  • svoj in Slovak dictionaries at korpus.sk

Slovene[edit]

Etymology[edit]

From Proto-Slavic *svojь.

Pronunciation[edit]

Determiner[edit]

svọ́j

  1. one's own

Inflection[edit]

Soft
masculine feminine neuter
nom. sing. svoj svoja svoje
singular
masculine feminine neuter
nominative svoj svoja svoje
accusative nominativeinan or
genitive
anim
svojo svoje
genitive svojega svoje svojega
dative svojemu svoji svojemu
locative svojem svoji svojem
instrumental svojim svojo svojim
dual
masculine feminine neuter
nominative svoja svoji svoji
accusative svoja svoji svoji
genitive svojih svojih svojih
dative svojima svojima svojima
locative svojih svojih svojih
instrumental svojima svojima svojima
plural
masculine feminine neuter
nominative svoji svoje svoja
accusative svoje svoje svoja
genitive svojih svojih svojih
dative svojim svojim svojim
locative svojih svojih svojih
instrumental svojimi svojimi svojimi