szkielecik

Polish

Etymology

From szkielet +‎ -ik.

Pronunciation

• IPA^(key): /ʂkjɛˈlɛ.t͡ɕik/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -ɛt͡ɕik
• Syllabification: szkie‧le‧cik

Noun

szkielecik m inan

1. (anatomy, construction) diminutive of szkielet

Declension

Declension of szkielecik

	singular	plural
nominative	szkielecik	szkieleciki
genitive	szkieleciku	szkielecików
dative	szkielecikowi	szkielecikom
accusative	szkielecik	szkieleciki
instrumental	szkielecikiem	szkielecikami
locative	szkieleciku	szkielecikach
vocative	szkieleciku	szkieleciki

Further reading

• szkielecik in Polish dictionaries at PWN