tłumacz

Polish

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈtwu.mat͡ʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -umat͡ʂ
• Syllabification: tłu‧macz

Etymology 1

Etymology tree

Proto-Turkic *tilder.

Proto-Turkic *tilmač

Turkicbor.

Proto-Slavic *tъlmačь

Polish tłumacz

Inherited from Proto-Slavic *tъlmačь.

Noun

tłumacz m pers (female equivalent tłumaczka)

1. (translation studies) translator
2. (translation studies) interpreter

Declension

Declension of tłumacz

	singular	plural
nominative	tłumacz	tłumacze
genitive	tłumacza	tłumaczy
dative	tłumaczowi	tłumaczom
accusative	tłumacza	tłumaczy
instrumental	tłumaczem	tłumaczami
locative	tłumaczu	tłumaczach
vocative	tłumaczu	tłumacze

Derived terms

adjective

• tłumaczeniowy

nouns

• tłumaczenie
• tłumaczka

verb

• tłumaczyć impf

Descendants

• → Old Ruthenian: тлума́чъ (tlumáč)
  • Belarusian: тлума́ч (tlumáč)
  • Ukrainian: тлума́ч (tlumáč)

Etymology 2

See the etymology of the corresponding lemma form.

Verb

tłumacz impf

1. second-person singular imperative of tłumaczyć

Further reading

• “tłumacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “tłumacz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)