taklitçi

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to: navigation, search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From taklit +‎ -çi.

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): /takɫitt͡ʃi/
  • Hyphenation: tak‧lit‧çi

Noun[edit]

taklitçi (definite accusative taklitçiyi, plural taklitçiler)

  1. copyist
  2. forger
  3. imitator
  4. impersonator

Declension[edit]

Inflection
Nominative taklitçi
Definite accusative taklitçiyi
Singular Plural
Nominative taklitçi taklitçiler
Definite accusative taklitçiyi taklitçileri
Dative taklitçiye taklitçilere
Locative taklitçide taklitçilerde
Ablative taklitçiden taklitçilerden
Genitive taklitçinin taklitçilerin
Possessive forms
Singular Plural
1st singular taklitçim taklitçilerim
2nd singular taklitçin taklitçilerin
3rd singular taklitçisi taklitçileri
1st plural taklitçimiz taklitçilerimiz
2nd plural taklitçiniz taklitçileriniz
3rd plural taklitçileri taklitçileri
Predicative forms
Singular Plural
1st singular taklitçiyim taklitçilerim
2nd singular taklitçisin taklitçilersin
3rd singular taklitçi
taklitçidir
taklitçiler
taklitçilerdir
1st plural taklitçiyiz taklitçileriz
2nd plural taklitçisiniz taklitçilersiniz
3rd plural taklitçiler taklitçilerdir

Derived terms[edit]