tarikat

Turkish

Etymology

From Ottoman Turkish طریقت (tarikat), from Arabic طَرِيقَة (ṭarīqa).

Pronunciation

• IPA^(key): /ta.ɾi.kat/

Noun

tarikat (definite accusative tarikatı, plural tarikatlar)

1. tariqa
2. cult

Declension

Declension of tarikat

	singular	plural
nominative	tarikat	tarikatlar
definite accusative	tarikatı	tarikatları
dative	tarikata	tarikatlara
locative	tarikatta	tarikatlarda
ablative	tarikattan	tarikatlardan
genitive	tarikatın	tarikatların