tercüman

Definition from Wiktionary, the free dictionary
Jump to navigation Jump to search

Turkish[edit]

Etymology[edit]

From Arabic تُرْجُمَان (turjumān).

Pronunciation[edit]

  • IPA(key): [təɾdʒymɑn]
  • Hyphenation: ter‧cü‧man

Noun[edit]

tercüman (definite accusative tercümanı, plural tercümanlar)

  1. interpreter

Declension[edit]

Inflection
Nominative tercüman
Definite accusative tercümanı
Singular Plural
Nominative tercüman tercümanlar
Definite accusative tercümanı tercümanları
Dative tercümana tercümanlara
Locative tercümanda tercümanlarda
Ablative tercümandan tercümanlardan
Genitive tercümanın tercümanların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular tercümanım tercümanlarım
2nd singular tercümanın tercümanların
3rd singular tercümanı tercümanları
1st plural tercümanımız tercümanlarımız
2nd plural tercümanınız tercümanlarınız
3rd plural tercümanları tercümanları
Predicative forms
Singular Plural
1st singular tercümanım tercümanlarım
2nd singular tercümansın tercümanlarsın
3rd singular tercüman
tercümandır
tercümanlar
tercümanlardır
1st plural tercümanız tercümanlarız
2nd plural tercümansınız tercümanlarsınız
3rd plural tercümanlar tercümanlardır

Synonyms[edit]